به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از هلث دی نیوز، دکتر «احمد النبیحی» از بیمارستان تخصصی چشم و مرکز تحقیقات ملک خالد در ریاض عربستان سعودی، که رهبری یک مطالعه جدید در مورد چگونگی تأثیر آلودگی بر چشم‌ها را بر عهده داشت، گفت: «هر روز شاهد از دست دادن بینایی بیماران به دلیل بیماری‌هایی مانند گلوکوم (آب سیاه) و آب مروارید هستیم.»

او در یک بیانیه خبری افزود: «این بیماری‌ها به عنوان بیماری های “مرتبط با سن” نامگذاری می‌شوند، گویی پیری تنها عامل آن است، اما در واقع این طور نیست. اگر شرایط محیطی این عوارض را تسریع می‌کند، نشان می‌دهد که می‌توانیم برای کاهش خطرات اقدام کنیم.»

تیم تحقیق ۴۱ مطالعه شامل میلیون‌ها نفر را تجزیه و تحلیل کرد و دریافت که قرار گرفتن در معرض آلودگی هوای ذرات ریز- معروف به PM۲.۵- با خطر بیشتر ابتلا به گلوکوم و آب مروارید مرتبط است.

این ذرات ریز در دود، اگزوز وسایل نقلیه و آلودگی صنعتی یافت می‌شوند.

افرادی که در آلوده‌ترین مناطق زندگی می‌کنند، در مقایسه با افرادی که در مناطق کم‌آلوده‌تر زندگی می‌کنند، تا ۷۰ درصد بیشتر در معرض ابتلا به گلوکوم قرار دارند. خطر ابتلا به آب مروارید نیز در مناطق آلوده‌تر به طور مداوم بیشتر است.

شواهد مربوط به دژنراسیون ماکولا مرتبط با سن، کمتر ثابت بود، اگرچه برخی تحقیقات از وجود ارتباط بین این دو حمایت کردند.

تصور می‌شود ذرات ریز باعث التهاب و استرس اکسیداتیو در بدن می‌شوند.

النبیحی گفت: «در طول سال‌ها قرار گرفتن در معرض این ذرات، این اثرات ممکن است به عصب بینایی که با گلوکوم مرتبط است یا به عدسی که با آب مروارید مرتبط است، آسیب برساند.»

محققان گفتند که این یافته‌ها، لزوم استانداردهای سختگیرانه‌تر کیفیت هوا و تلاش برای کاهش آلودگی، از جمله فضاهای سبز بیشتر و ترافیک کمتر در شهرها را تقویت می‌کند.