به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از تسنیم، نتایج جدیدترین بررسی نشان می دهد که  در حال حاضر از هر 10 اروپایی، تنها یک نفر ایالات متحده را به عنوان متحد خود می‌بیند.  به گفته نویسندگان این بررسی این امر کشورهای اروپایی را به هم نزدیک‌تر می‌کند و حتی مقاومت در برابر اقدامات بسیار بحث‌برانگیز را تضعیف می‌کند.

در فیلم کریسمسی «تنها در خانه»، خانواده‌ای به طور ناگهانی برای تعطیلات خانه را ترک می‌کنند و تصادفاً پسر هشت ساله‌شان کوین را در خانه جا می‌گذارند. کوین که در حومه شیکاگو تنهاست، متوجه می‌شود که سارقان خانه ظاهراً خالی خانواده را زیر نظر گرفته‌اند. کوین به جای ناامیدی، خانه را با تله‌های هوشمندانه‌ای که از اشیاء روزمره ساخته شده‌اند، ایمن می‌کند و تلاش‌های سارقان را خنثی می‌کند.

به گفته نویسندگان این بررسی جدید که توسط شورای روابط خارجی اروپا (ECFR) انجام شده است داستان کوین شباهت‌های زیادی با بحث سیاست خارجی و امنیتی در اروپا دارد.

این مطالعه نشان می‌دهد که بسیاری از اروپایی‌ها اکنون متوجه شده‌اند که این منطقه دیگر به ندرت می‌تواند به متحد قدیمی خود، ایالات متحده، تکیه کند. برای این مطالعه، ECFR نظرسنجی‌های نمونه‌ای را در 15 کشور اروپایی انجام داده است.

حدود 19000 نفر از اروپای شرقی، مرکزی، غربی و جنوبی در این نظرسنجی در مورد مسائل سیاست خارجی و امنیتی اتحادیه اروپا شرکت کردند. تنها یازده درصد از شرکت‌کنندگان در این مطالعه اعلام کردند که اکنون ایالات متحده را متحد خود می‌دانند. این در حالی است که اندکی پس از پیروزی دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا در انتخابات نوامبر 2024، 22 درصد هنوز معتقد بودند که می‌توانند به عنوان یک متحد به ایالات متحده تکیه کنند.

در آن زمان، هیچ کس نمی‌توانست پیش‌بینی کند که ترامپ، که با شعار «اول آمریکا» در مبارزات انتخاباتی خود حضور داشت، بدون هیچ استراتژی مشخصی به الحاق گرینلند یا حمله به ایران تهدید کند.

بر اساس این مطالعه اکنون، تقریباً یک چهارم از افراد مورد بررسی، ایالات متحده را یا رقیب یا حتی دشمن خود می‌دانند. با توجه به این وضعیت جای تعجب نیست که اکثریت در مورد اینکه ایالات متحده در صورت حمله به کشورشان، کمک نظامی ارائه دهد، تردید دارند.

با توجه به این بررسی به نظر می‌رسد فشار خارجی، کشورهای اروپایی را به هم نزدیک‌تر می‌کند. تقریباً در تمام کشورهای مورد بررسی، اکثریت مردم اعتماد دارند که حداقل برخی از کشورهای اروپایی در صورت حمله خارجی، کمک نظامی ارائه خواهند داد. این موضوع حتی در مورد رأی‌دهندگان احزاب مخالف اتحادیه اروپا مانند حزب اتحاد ملی فرانسه (RN)، حزب افراطی برادران ایتالیایی ایتالیا و حزب آزادی هلند (PVV) نیز صدق می‌کند.

انسجام بیشتر همچنین تمایل به بررسی روش‌های تأمین مالی بسیار بحث‌برانگیز را افزایش می‌دهد. به عنوان مثال، تقریباً نیمی از افراد مورد بررسی از پذیرش بدهی مشترک برای افزایش هزینه‌های دفاعی حمایت می‌کنند. این دیدگاه اکثریت رأی‌دهندگان از احزاب حاکم در آلمان، هلند و برخی از کشورهای اسکاندیناوی نیز هست که دائماً نسبت به چنین اقداماتی هشدار داده‌اند.

نتایج این نظر سنجی نشان می دهد افراد شرکت کننده در این نظر سنجی در کشورهای اتحادیه اروپا نه تنها نگران حفاظت از خود هستند، بلکه بسیاری نیز با همسایه خود، اوکراین، احساس ارتباط می‌کنند. در بیشتر کشورهای مورد بررسی، این کشور عمدتاً به عنوان یک متحد یا یک شریک ضروری در نظر گرفته می‌شود.

نتایج این بررسی نشان می دهد با این حال، نه پیوستن اوکرین به اتحادیه اروپا و نه استقرار یک مأموریت صلح‌بانی اروپایی پس از جنگ، در حال حاضر از حمایت عمومی گسترده در بین اروپاییان برخوردار نیست.

بر اساس نتایج این بررسی با وجود قیمت بالای انرژی، اکثریت اروپاییان بازگشت به واردات انرژی از روسیه را رد می‌کنند. در 14 کشور از 15 کشور مورد بررسی، تمایل به تکیه بیشتر بر منابع انرژی داخلی غالب است.

بر این اساس 44 درصد بازگشت به انرژی روسیه را «ایده بد» یا «بسیار بد» می‌دانند. تنها 27 درصد واردات انرژی از روسیه را ایده «بسیار خوب» یا «نسبتاً خوب» می‌دانند.

بر اساس نتایج این نظر سنجی همچنین انتظارات زیادی وجود دارد که روابط دو سوی اقیانوس اطلس پس از ریاست جمهوری دونالد ترامپ عادی شود. نکته قابل توجه این است که بیش از نیمی از افراد مورد بررسی معتقدند که آسیب‌های ناشی از دوران ریاست جمهوری ترامپ موقتی است.

با این همه لئونارد شوته، پژوهشگر امنیت بین‌الملل در دانشگاه هاروارد، نسبت به خوش‌بینی بیش از حد هشدار داده و می گوید: مردم هنوز آرزوی بازگشت به روابط قدیمی فراآتلانتیک را دارند. اما این اتفاق نخواهد افتاد.

وی تاکید کرد: اگر یک جمهوری‌خواه دوباره در انتخابات ریاست جمهوری سال 2028 آمریکا پیروز شود، می‌تواند حتی ایدئولوژیک‌تر از ترامپ عمل کند. به گفته وی حتی یک نامزد نسبتاً میانه‌رو مانند مارکو روبیو نیز احتمالاً با اردوگاه اروپاگریزان مرتبط خواهد بود. شوته می‌گوید در این صورت، به سختی می‌توان انتظار بهبود قابل توجهی داشت.

به گفته این پژوهشگر غربی اگر یک دموکرات در آمریکا به قدرت برسد، مطمئناً برای اروپا بهتر خواهد بود. وی افزود: با این حال، این امر تغییر چندانی در این واقعیت ایجاد نمی‌کند که ایالات متحده اکنون سیاست امنیتی خود را بیشتر بر هند و اقیانوس آرام متمرکز کرده است تا اروپا. شوته می‌گوید: در آن صورت، من انتظار یک رابطه عمل‌گرایانه‌تر و شاید قابل اعتمادتر با کشورهای دو سوی اقیانوس اطلس را دارم که اما به هیچ وجه به عمق ارتباط با دولت‌های قبلی ایالات متحده نخواهد بود.

بر اساس این ارزیابی، نتایج این مطالعه تناقض قابل توجهی را آشکار می‌کند. از یک سو، اعتماد به ایالات متحده به عنوان یک شریک به پایین‌ترین حد خود رسیده است. از سوی دیگر، اکثریت مردم انتظار بازگشت سریع به حالت عادی را دارند. در این شرایط با نزدیک شدن به پایان دوره ترامپ، حمایت گسترده از یک سیاست دفاعی مستقل‌تر اروپایی می‌تواند دوباره کاهش یابد.

اگر وضعیت اقتصادی بدتر شود، این روند احتمالاً سرعت بیشتری خواهد گرفت. نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که اروپایی‌ها بحران اقتصادی جدید را یکی از بزرگترین نگرانی‌های خود می‌دانند. اینکه آیا دولت‌های اروپایی بحران انرژی را مدیریت خواهند کرد یا خیر، تعیین می‌کند که چقدر اعتماد عمومی به سیاست‌های دفاعی اروپا باقی می ماند.

نویسندگان این مطالعه توصیه می‌کنند که تصمیم‌گیرندگان اروپایی از فضای مانور خود در حالی که هنوز از حمایت افکار عمومی اروپا برخوردارند، استفاده کنند. آنها می‌نویسند: واقع‌گرایی نوظهور افکار عمومی اروپا باید به سرعت مورد استفاده قرار گیرد، در غیر این صورت، خطر هدر رفتن آن وجود دارد.