فناوری بلاک‌ چین با ارائه امنیت، شفافیت و قابلیت غیر متمرکز سازی، تحول بزرگی در دنیای مالی ایجاد کرده است و در این بین، ترون با استفاده از مکانیسم اثبات سهام نمایندگی‌شده (DPoS) توانسته سرعت و کارایی این فناوری را به شدت افزایش دهد.

ارز دیجیتال بومی این شبکه یعنی TRX هم نقش خیلی مهمی در تامین امنیت، رأی‌دهی، استیکینگ و اجرای تراکنش‌ها ایفا می‌کند و به خاطر فناوری خاص ترون توانسته به یکی از برترین ارزهای دیجیتال بازار کریپتو تبدیل شود. در ادامه الگوریتم اثبات سهام ترون را با جزییات بیشتری بررسی می‌کنیم تا ببینم ترون چگونه کار می‌کند.

ترون چگونه کار می‌کند؟

شبکه ترون توسط فردی به اسم جاستین سان و ابتدا روی اتریوم راه‌اندازی شد اما سال ۲۰۱۸ شبکه اصلی آن توسعه یافت. مکانیسم اجماع ترون مبتنی بر Delegated Proof of Stake (یا DPoS) است که نسخه‌ای بهینه‌شده از سیستم اثبات سهام (Proof of Stake) محسوب می‌شود. در مکانیسم Proof of Stake ترون، هولدرهای دارندگان توکن TRX حق رأی دارند و می‌توانند نمایندگان منتخب یا Super Representatives (یا SR) شبکه را انتخاب کنند. تنها این SRها مسئول تایید تراکنش‌ها و تولید بلاک‌های جدید هستند. این روش برخلاف سیستم‌های سنتی که تمام نودها باید تراکنش‌ها را بررسی کنند، باعث افزایش چشمگیر سرعت شبکه و کاهش کارمزد تراکنش‌ها می‌شود، زیرا تعداد محدودی از نودها وظیفه اعتبارسنجی را بر عهده دارند.

فرآیند ترون DPoS به این شکل است که کاربران TRX خود را فریز می‌کنند و با آن به SRها رأی می‌دهند. نمایندگانی که بیشترین رای را کسب کنند، نقش تولید بلاک و تأیید تراکنش‌ها را بر عهده می‌گیرند. در صورتی که یک SR عملکرد ضعیف داشته باشد یا اقدامات خرابکارانه انجام دهد، رأی‌دهندگان می‌توانند او را جایگزین کنند. این ویژگی باعث می‌شود شبکه همزمان دموکراتیک، سریع و مقاوم باشد.

یکی از مزایای اصلی DPoS نسبت به Proof of Work مانند بیت کوین، مقیاس‌پذیری بالاتر و مصرف انرژی کمتر است. در سیستم PoW، نودها باید مسائل ریاضی پیچیده‌ای را حل کنند که نیازمند قدرت پردازشی و انرژی زیادی است. اما در DPoS، چون تنها نمایندگان محدود تراکنش‌ها را تأیید می‌کنند، سرعت پردازش بسیار بالاتر است و هزینه انرژی به شدت کاهش می‌یابد. ترون با استفاده از این مکانیسم توانسته هزاران تراکنش در ثانیه را پردازش کند که آن را برای برنامه‌های غیرمتمرکز (DApp)، دیفای و تراکنش‌های روزمره مناسب می‌سازد.

با این حال، DPoS برخی محدودیت‌ها و نقدها نیز دارد. یکی از مهم‌ترین آن‌ها تمرکز قدرت است؛ چون تعداد نمایندگان محدود است، احتمال تمرکز رأی‌ها و قدرت در دست گروه کوچکی از افراد وجود دارد. این مسئله می‌تواند بر استقلال شبکه تأثیر بگذارد، هرچند رأی‌گیری مداوم کاربران و جایگزینی نمایندگان ضعیف تا حدی این مشکل را کاهش می‌دهد.

نقش TRX در ترون

در ساختار Proof of Stake ترون توکن TRX ارز دیجیتال بومی شبکه ترون است و نقش‌های متعددی در اکوسیستم ترون ایفا می‌کند که آن را به ستون فقرات این بلاک‌ چین تبدیل کرده است. یکی از اصلی‌ترین کاربردهای TRX، تأمین امنیت و عملکرد شبکه از طریق مکانیسم اجماع ترون DPoS است. دارندگان TRX می‌توانند توکن‌های خود را فریز (Freeze) کنند و با آن به نمایندگان منتخب شبکه یا Super Representatives (SRs) رأی دهند. این رأی‌گیری به انتخاب افرادی منجر می‌شود که تراکنش‌ها را تأیید و بلاک‌های جدید تولید می‌کنند و در نتیجه امنیت و صحت شبکه حفظ می‌شود.

توکن TRX

علاوه بر این، TRX به عنوان وسیله پرداخت تراکنش‌ها در شبکه ترون استفاده می‌شود. کارمزد تراکنش‌ها در ترون معمولاً پایین است و پرداخت با TRX انجام می‌شود. این ویژگی باعث شده کاربران و توسعه‌دهندگان برنامه‌های غیرمتمرکز (DApp) بتوانند تراکنش‌های سریع و کم‌هزینه انجام دهند که یکی از نقاط قوت ترون نسبت به بلاک‌ چین‌های دیگر است.

TRX همچنین نقش مهمی در اقتصاد داخلی شبکه دارد. برای مثال، توسعه‌دهندگان DAppها برای اجرای قراردادهای هوشمند و استفاده از منابع شبکه مانند پهنای باند و انرژی، نیاز به TRX دارند. پهنای باند و انرژی در ترون مشابه گس در اتریوم است و بدون TRX، استفاده از امکانات شبکه ممکن نیست. بنابراین، TRX نه تنها وسیله‌ای برای پرداخت تراکنش‌ها، بلکه عاملی برای تسهیل فعالیت‌های اکوسیستم و انگیزه‌بخشی به کاربران و توسعه‌دهندگان است.

یکی دیگر از نقش‌های TRX در مکانیسم اجماع ترون، استیکینگ و کسب پاداش است. هولدرها می‌توانند TRX خود را فریز کنند و علاوه بر رأی دادن به SRها، پاداش دریافت کنند. با توجه به رشد نسبتاً خوب قیمت ترون در سال‌های قبل، این فرآیند باعث تشویق کاربران به نگهداری بلندمدت TRX می‌شود و نقدینگی شبکه را افزایش می‌دهد.

همچنین، TRX در مبادلات داخلی و بین‌المللی کاربرد زیادی دارد. کاربران می‌توانند TRX را در صرافی‌های معتبر خرید و فروش کنند، آن را به سایر ارزهای دیجیتال تبدیل کنند یا برای خرید کالا و خدمات استفاده کنند. این نقدینگی و پذیرش وسیع، به رشد قیمت ترون کمک کرده و آن را به یک ارز دیجیتال قابل اعتماد برای هولد و معامله تبدیل کرده است.

تفاوت اثبات سهام ترون با اتریوم چیست؟

تفاوت ترون و اتریوم

اثبات سهام (Proof of Stake) یکی از مکانیسم‌های اجماع در بلاک چین است که هدف آن افزایش امنیت شبکه و تأیید تراکنش‌ها بدون نیاز به مصرف انرژی بالای الگوریتم اثبات کار (PoW) است. ترون و اتریوم هر دو از نسخه‌های اثبات سهام بهره می‌برند، اما تفاوت‌های مهمی در نحوه پیاده‌سازی و عملکرد این مکانیسم‌ها دارند که تأثیر مستقیمی بر سرعت، هزینه تراکنش و تمرکززدایی شبکه دارند.

همان طور که گفتیم ترون از DPoS یا اثبات سهام نمایندگی‌شده استفاده می‌کند. در الگوریتم اثبات سهام ترون، دارندگان توکن TRX حق رأی دارند و می‌توانند نمایندگان یا سوپر رپریزنتیتیوها را برای تولید بلاک و تأیید تراکنش‌ها انتخاب کنند. تعداد این نمایندگان محدود است و معمولاً ۲۷ نفر انتخاب می‌شوند. این سیستم باعث می‌شود فرآیند تأیید تراکنش‌ها بسیار سریع‌تر و کم‌هزینه‌تر از مدل سنتی PoS باشد، چون فقط تعداد محدودی از نودها مسئول تولید بلاک هستند. علاوه بر سرعت، DPoS امکان مدیریت بهتر منابع شبکه و کاهش پیچیدگی‌های محاسباتی را فراهم می‌کند، اما نقدی که به آن وارد است، تمرکز نسبی قدرت در دست نمایندگان منتخب است که می‌تواند به کاهش تمرکززدایی منجر شود.

اتریوم از الگوریتم PoS استاندارد استفاده می‌کند، به ویژه پس از ارتقای اتریوم به اتریوم ۲.۰ و جایگزینی PoW با PoS. در این سیستم، هر فردی که مقدار مشخصی اتر (ETH) را استیک کند، می‌تواند به طور مستقیم در فرآیند اعتبارسنجی بلاک‌ها مشارکت کند. این روش کاملاً غیرمتمرکز است و همه سهامداران شانس دارند تا به عنوان اعتبارسنج انتخاب شوند، اما این فرآیند نیازمند منابع محاسباتی و مدیریت بیشتری است و سرعت پردازش تراکنش‌ها نسبت به ترون DPoS کندتر است.

از نظر اقتصادی، ترون DPoS به سرمایه‌گذاران اجازه می‌دهد با رأی‌دهی به نمایندگان، ضمن مشارکت در شبکه، پاداش دریافت کنند و همچنین کاربران می‌توانند با فریز کردن TRX نقش فعال‌تری در شبکه ایفا کنند. اتریوم نیز با PoS به دارندگان ETH امکان استیکینگ می‌دهد، اما مدل آن بیشتر بر پایه مشارکت مستقیم و غیرمتمرکز است.

استیکینگ (Staking) و فریز کردن TRX

استیکینگ (Staking) و فریز کردن TRX دو مفهوم کلیدی در مکانیسم اجماع ترون هستند که به هولدرهای توکن مذکور این امکان را می‌دهند تا علاوه بر مشارکت در امنیت شبکه، از دارایی‌های خود بهره مالی نیز کسب کنند. استیکینگ به معنای قفل کردن مقدار مشخصی از توکن‌ها برای پشتیبانی از عملکرد شبکه و مشارکت در اجماع است. در شبکه ترون، این فرآیند با فریز کردن TRX انجام می‌شود. فریز کردن TRX به این معناست که کاربر توکن‌های خود را برای مدت مشخصی در شبکه قفل می‌کند تا بتواند حق رأی در انتخاب نمایندگان (Super Representatives) و همچنین دریافت پاداش را داشته باشد.

استیکینگ ترون

هنگامی که کاربران TRX خود را فریز می‌کنند، نه تنها به امنیت و پایداری شبکه کمک می‌کنند، بلکه به‌طور همزمان منابعی برای انجام تراکنش‌ها و قراردادهای هوشمند دریافت می‌کنند. این منابع به دو صورت انرژی (Energy) و پهنای باند (Bandwidth) ارائه می‌شوند که برای اجرای تراکنش‌ها و فعالیت‌های برنامه‌های غیرمتمرکز (DApp) ضروری هستند. فریز کردن TRX باعث کاهش عرضه در گردش توکن‌ها می‌شود و می‌تواند به ثبات و حتی افزایش قیمت ترون کمک کند، زیرا توکن‌های فریز شده برای مدت زمان مشخصی قابل معامله نیستند.

مزیت مهم استیکینگ و فریز کردن TRX این است که کاربران می‌توانند بدون نیاز به فروش توکن‌های خود، از دارایی‌شان درآمد کسب کنند. پاداش‌های استیکینگ به صورت توکن TRX پرداخت می‌شوند و میزان آن بستگی به تعداد توکن‌های فریز شده و مدت زمان قفل شدن دارد. علاوه بر این، دارندگان TRX با استفاده از قدرت رأی‌دهی خود می‌توانند نمایندگان شبکه را انتخاب کنند، که این امر به افزایش تأثیر کاربران خرد در تصمیم‌گیری‌های شبکه منجر می‌شود.

فریز کردن TRX در مقایسه با استیکینگ سنتی در بلاکچین‌های دیگر مزایایی دارد؛ کاربران می‌توانند هر زمان که نیاز داشتند توکن‌های خود را از حالت فریز خارج کنند و به راحتی به نقدینگی دسترسی داشته باشند، البته پس از پایان دوره فریز. این انعطاف‌پذیری باعث می‌شود که شبکه ترون هم برای کاربران کوچک و هم برای سرمایه‌گذاران بزرگ جذاب باشد.

کیف پول‌های ترون

کیف پول‌های ترون ابزارهای کلیدی برای مدیریت، نگهداری و انتقال توکن‌های TRX و دیگر دارایی‌های مبتنی بر شبکه ترون هستند. انتخاب یک کیف پول امن و مناسب اهمیت زیادی دارد، چون کلید خصوصی هر کاربر تنها راه دسترسی به دارایی‌ها است و از دست رفتن آن به معنای از بین رفتن سرمایه خواهد بود. کیف پول‌های ترون به دو دسته اصلی تقسیم می‌شوند: کیف پول‌های سخت‌افزاری و کیف پول‌های نرم‌افزاری.

کیف پول‌های سخت‌افزاری مانند Ledger و Trezor امنیت بسیار بالایی ارائه می‌دهند، زیرا کلیدهای خصوصی کاربر به‌صورت آفلاین ذخیره می‌شوند و به هکرها دسترسی ندارند. این نوع کیف پول‌ها برای افرادی که قصد دارند مقادیر زیادی TRX یا دارایی‌های دیگر را برای بلندمدت نگهداری کنند، مناسب هستند. علاوه بر امنیت، برخی کیف پول‌های سخت‌افزاری قابلیت استیکینگ و فریز کردن TRX را نیز ارائه می‌دهند، به طوری که کاربران می‌توانند همزمان دارایی خود را حفظ و از شبکه پاداش دریافت کنند.

کیف پول‌های نرم‌افزاری شامل اپلیکیشن‌های موبایل و دسکتاپ هستند و دسترسی راحت‌تری به دارایی‌ها فراهم می‌کنند. نمونه‌های معروف شامل TronLink، Trust Wallet و Guarda هستند. این کیف پول‌ها رابط کاربری ساده و امکانات گسترده‌ای مانند ارسال و دریافت TRX، مشاهده موجودی، مدیریت توکن‌های جانبی و تعامل با برنامه‌های غیرمتمرکز (DApp) را ارائه می‌دهند. TronLink به ویژه برای کاربران شبکه ترون محبوب است، زیرا مستقیماً با مرورگرها و اپلیکیشن‌های DApp ادغام می‌شود و امکان استیکینگ و رأی‌دهی به نمایندگان شبکه را فراهم می‌کند.

امنیت در کیف پول‌های نرم‌افزاری بستگی به نگهداری کلید خصوصی و عبارت بازیابی (Seed Phrase) دارد. کاربران باید این اطلاعات را به‌صورت آفلاین ذخیره کنند و از اشتراک‌گذاری آن با دیگران خودداری نمایند. همچنین استفاده از احراز هویت دو مرحله‌ای و گذرواژه‌های قوی، لایه‌های امنیتی اضافی ایجاد می‌کند.

جمع‌بندی

ترون با ترکیب مکانیسم DPoS، استیکینگ و فریز کردن TRX، یک اکوسیستم سریع، امن و مشارکتی ایجاد کرده است که کاربران با رأی‌دهی و استیکینگ می‌توانند نقش فعال در شبکه ایفا کنند و از دارایی خود پاداش دریافت کنند. TRX نه تنها ابزار پرداخت و مشارکت در شبکه است، بلکه ستون فقرات اقتصاد داخلی ترون به شمار می‌رود. کیف پول‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری ترون نیز امکان مدیریت امن، استیکینگ و تعامل با برنامه‌های غیرمتمرکز را فراهم می‌کنند و به سرمایه‌گذاران و کاربران اجازه می‌دهند از مزایای بلندمدت این شبکه بهره‌مند شوند و تجربه‌ای ایمن و کاربردی داشته باشند.

سوالات متداول

۱. چگونه در ترون رای دهیم و پاداش بگیریم؟

برای رای دادن در ترون باید ابتدا TRX خود را فریز کنید و سپس با انتخاب یک یا چند نماینده (Super Representative) در شبکه، رأی خود را ثبت کنید و در ازای مشارکت در امنیت و تصمیم‌گیری شبکه پاداش دریافت کنید.

۲. مدت زمان فریز TRX برای رای‌گیری چقدر است؟

مدت زمان فریز کردن TRX برای رای‌گیری معمولاً ۳ روز است و بعد می‌توانید هم توکن‌ها و هم پاداش‌ خود را دریافت نمایید.

۳. پاداش استیکینگ TRX چگونه محاسبه می‌شود؟

پاداش استیکینگ TRX بر اساس تعداد توکن‌های فریز شده و مدت زمان فریز محاسبه می‌شود و به‌صورت دوره‌ای به کیف پول کاربر اضافه می‌شود.

  • منبع خبر : nobitex.ir